Meeting at the Seaside

synopsis

• En
• Nl

• A poetic short film about Fritz's dying process.The film develops as a thought, a sigh, a poem. Fritz wakes up on his deathbed by the sea, where he receives the last cleansing by his beloved, Ulrich. An endless now-moment carries the ritual in which they say farewell to each other. The changing image formats allow the viewer to move between the subjective experience of Fritz and real time. This blurs the boundaries between inside and outside, present, past and dream. Just like Fritz experiences his world passively, the audience gets no explanation of interpretation of the different characters who come along. The absence of dialogue and the sudden ending leave the viewer with a cinematic experience.
• Rendez-vous à la mer is een poëtische kortfilm over het stervensproces van Fritz. De film ontwikkelt als een gedachte, een zucht, een gedicht. Fritz ontwaakt op zijn doodsbed aan de zee, waar hij de laatste wassing krijgt van zijn geliefde, Ulrich. Een eindeloos nu-moment draagt het ritueel, waarin ze afscheid nemen van elkaar. De wisselende beeldformaten laten de kijker bewegen tussen de subjectieve ervaring van Fritz en de reële tijd. Zo vervaagt de grens tussen binnen en buiten, heden, verleden en droom. Met de zee als auditieve gids beleeft Fritz de wereld door zijn zintuigen, zonder nog zelf iets te kunnen doen. De objectieve scènes construeren de sobere narratieve boog; Ulrich komt een ruimte binnen, wast, droogt en balsemt Fritz, kleedt hem aan en bedekt hem met een wit laken. Is ze klaar, dan wacht ze op iets wat het einde of de uiteindelijke dood zou kunnen zijn. Maar Ulrich botst enkel op leegte, en een grote onrust overvalt haar. Opgeslorpt door Ulrich en de dodenwereld die zich meer en meer aan hem opdringt, gaat de tijd aan Fritz voorbij tot hij abrupt wordt weggetrokken door een andere dimensie waar hij geen vat op heeft. Zoals Fritz zijn wereld passief ervaart, krijgen we als toeschouwer geen duiding of uitleg bij de verschillende personages die langs komen. De afwezigheid van dialogen en het plotse einde laten de kijker achter met een filmische ervaring, gekleurd door existentiële vragen, met enkel de herinnering aan wat de aandacht trok.